คนที่เดินผ่าน

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เพื่อนเจอแต่เราก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วยแหละ มันเป็นเรื่องตอนที่ไปทำรับน้องตอนมหาลัยปี 2 

ต้องเล่าก่อนว่าเราไม่เคยเข้ารับน้องมาก่อนเพราะสมัครเรียนช้า ปกติเขาจะรับน้องกันช่วงซัมเมอร์แต่นี่เข้าไปก็เทอม 1 แล้วเลยไม่เคยรับน้อง ไม่เคยทำอะไรเกี่ยวกับรับน้องเลยด้วยซ้ำแต่เพราะดวงซวยหรืออะไรไม่รู้เลยทำให้ต้องไปทำรับน้องอยู่คนเดียวในเอก พอทำอยู่คนเดียวมันก็ไม่ได้อ่ะเลยต้องพยายามหาเพื่อนอกเอกแล้วก็เลยได้ไปจับคู่กับอีกเอกนึงที่เขามีคนน้อยเหมือนกันจะได้ทำรับน้องไปพร้อมๆกันเลย

เวลาทำรับน้องครั้งนึงมันกินเวลาไปเยอะมาก จำไม่ได้แล้วว่านานขนาดไหนแต่ก็จำได้ว่าหลายอาทิตย์อยู่แหละ ต้องใช้เวลาเตรียมตัวเยอะด้วย กลับบ้านทีนึงก็ตีสองตีสามเพราะต้องอยู่เตรียมของในวันพรุ่งนี้ต่อ ไอ้ตอนที่เราทำกับเอกกันเองมันก็ไม่มีอะไร จะกลับดึกแค่ไหนก็ไม่ได้มีอะไร ด้วยความที่เราเป็นคนไม่กลัวเรื่องพวกนี้ด้วย จะบอกว่าจิตแข็งก็ยังได้เลยไม่ค่อยได้สนใจอะไรเท่าไหร่ บวกกับความเหนื่อยความเพลียที่ทุกคนเจอมันเลยไม่ค่อยสนใจอะไรกันเท่าไหร่

มาถึงวันสุดท้ายที่รับน้อง วันนี้เป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์ต้องทำใหญ่และต้องเอาทุกเอกในคณะมารวมกัน คือดึกเราตรงกลางมันจะโล่ง ชั้น2-3-4สามารถมองลงไปที่โถ่งชั้น 1 ตรงกลางได้เพราะมันโล่ง วันทำกิจกรรมก็จะให้น้องอยู่ตรงโถ่งกลางแล้วพวกพี่ๆก็ต้องขึ้นไปมองน้องจากชั้น2เพื่อจุดเทียนให้ แต่ก่อนที่มันจะขึ้นไปตรงนั้นมันต้องทำพิธีที่อยู่ข้างล่างกับน้องให้เสร็จก่อน 

อย่างที่บอกว่าเราก็ไม่รู้อ่ะเนอะว่าพิธีเขาต้องทำอะไรบ้าง ก็คอยมองเพื่อนที่เคยทำแล้วก็คอยฟังเพื่อนบอกแค่นั้นแหละ แต่ก็ต้องพยายามดูน้องด้วยเพราะมันปิดไฟค่อนข้างมืด ไม่อยากให้น้องกลัวกัน พอถึงช่วงเวลาพิธีเขาก็จะให้จับสายสิน ทุกคนจะต้องจับไว้ห้ามปล่อยระหว่างพิธีเด็ดขาด มันก็จะมีน้อยคนมากๆ ประมาณ1-2คนเองที่ไม่ได้จับและก็จะเป็นพวกพี่นี่แหละที่มันต้องวิ่งไปวิ่งมา แต่พวกที่เหลือก็จะมาจับเป็นปกติ

พอทำพิธีตรงนั้นเสร็จ ปล่อยสานสินได้แล้วเราก็เริ่มเดินไปเดินมาเพราะต้องคุยกับคนนู่นคนนี้เรื่องส่วนต่อไป มันจะวุ่นๆหน่อยอ่ะ ไม่ค่อยได้อยู่เฉยๆกับที่เท่าไหร่ เหมือนอะไรๆก็มีปัญหาไปซะหมดเลย ทีนี้อยู่ๆไอ้เพื่อนที่อยู่คนละเอกมันก็เดินเข้ามาถามว่าตอนทำพิธีกันอยู่มีใครวิ่งขึ้นชั้น2ปะวะ ทุกคนก็เลยบอกว่าไม่มีนะเพราะทุกคนก็จับสายสินกันหมด ส่วนไอ้คนที่ไม่ได้จับอีกคนก็เดินวนอยู่ข้างล่างเพราะอะไรหลุดไม่รู้ ต้องเดินไปซ่อม เพื่อนเลยเงียบไปแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เสร็จพิธีทุกอย่างก็ดึกละ เก็บของที่เป็นของพิธีเรียบร้อยแต่ก็ยังเหนื่อยของอย่างอื่นที่ต้องเก็บอีกนิดหน่อย ระหว่างนั้นก็มีเพื่อนอีกเอกนึงมาถามอีกว่าตอนทำพิธีมีใครอยู่ชั้น2บ้างปะวะ ก็มีเพื่อนตอบไปว่าไอ้...มันขึ้นไปอยู่นะแต่คนอื่นก็ไม่มีแล้ว เพื่อนคนนั้นก็ขมวดคิ้วแล้วทำหน้างงๆ ตอนนั้นคือเราจับสังเกตได้แล้วแหละว่ามันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ๆ

ไม่นานไอ้เพื่อนที่มันวิ่งอยู่บนชั้น2ตอนงานพิธีมันก็เดินมาพอดี คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นก็เลยถามว่าชั้น2ตอนทำพิธีมันมีอะไรหรือป่าววะ ไปเจออะไรมาเพราะเห็นมีแต่คนมาถามว่าตอนช่วงพิธีมีใครอยู่บนชั้น2บ้าง

เพื่อนคนนั้นก็เลยเล่าว่าเจอพี่ผู้หญิงคนนึงเดินสวนไป เขาใส่ชุดนศ.เหมือนเรานี่แหละแต่ตัวแมมๆหน่อยแล้วก็ปักเข็มของคณะเป็นเข็มรุ่นเก่า ตอนแรกที่ยังไม่ได้สังเกตเข็มก็นึกว่าเป็นรุ่นน้องเพราะพวกรุ่นพี่มันจะต้องมีผ้าสีฟ้าผูกไว้กับตัวก็เลยเรียกน้องว่าเออขึ้นมาทำอะไรข้างบน เขาทำพิธีกันอยู่นะ พอเขาเดินผ่านไปก็เพิ่งนึกได้ว่าเข็มที่เขาปักมันดันเป็นรุ่นเก่า

ระหว่างที่เล่ามันก็มีคนหลายคนเข้ามาฟังด้วยแล้วก็มีหลายคนบอกว่าเห็นเหมือนกัน เห็นผ่านไปตรงนู้นบ้างตรงนี้บ้าง ลักษณะคล้ายกันเลย ยังไม่ทันพูดกันจบอาจารย์ก็เดินเข้ามาถามว่ามีอะไรเพราะเขาคิดว่าเด็กทะเลาะหรือมีปัญหาอะไรหรือป่าว เพื่อนมันก็เลยเล่นอีกรอบนึง อาจารย์ก็พูดกลับมาแบบนิ่งๆว่าเขามาทุกปีอ่ะ ตอนแรกนึกว่าปีนี้จะไม่มาซะอีก

แค่นั้นแหละจบ อาจารย์ทิ้งปริศนาสุดๆ