ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว

"แม่..น้องโดนไฟดูด"เสียงตื่นตะหนกทำให้มาตาได้สติ นี้ที่ไหนกันอีก..มาตานั่งมองรอบตัวอย่างมึนงง อย่าบอกนะว่าเราย้อนกลับมาจริงๆ เธอก้มมองดูตัวเองก่อนจะตกใจ แล้วทำไมมือถึงเล็กจังเราย้อนมาช่วงไหนเนียะแล้วไอ้หนุ่มนั้นเป็นใครว่ะ ยังไม่ได้ถามอะไรกันเลยก็ส่งอีเฒ่ากลับมา...กลับมาทำไมก่อนย่ะ(・・;) มองกลับไปที่ต้นเสียง..เอะ..นี้พี่รดาลูกสาวคนโตของป้าทิพย์นี้หน่าดูพี่รดาน่าจะอยู่ช่วงม.ต้น เด็กน้อยเลยก้มมองมือตัวเองอีกครั้งอย่างสงสัย！อ่ะ.. Σ(￣□￣;) นี้มันเด็กอนุบาลชัดๆทำไมย้อนกลับมาไกลขนาดนี้ละมันต้องย้อนกลับมาช่่วงวัยรุ่นสิมาเด็กน้อยขนาดนี้จะไปทำอะไรได้ ป้าทิพย์อุ้มหลานสาวตัวน้อยด้วยความเป็นห่วง "มาตาเป็นไงบ้างลูกเจ็บตรงไหนมั้ยค่ะ"พูดไปก็ลูบเนื้อตัวหลานสาวไปด้วย มาตานึกออกแล้วว่าเธอย้อนกลับมาช่วงอายุ5ขวบเด็กน้อยกินข้าวเสร็จแล้วจะปิดพัดลมเพื่อประหยัดไฟให้ป้าแต่นิ้วเล็กๆดันไปโดนปลั๊กไฟทำให้ไฟดูดโดยไม่มีใครรู้แต่เป็นจังหวะที่รดาจะมาขยับปลั๊กไฟให้ห่างน้องทำให้เด็กน้อยหลุดจากการโดนไฟดูดแบบบังเอิญ มาตามองป้าทิพย์ด้วยความคิดถึงกี่ปีแล้วนะที่ไม่ได้เจอท่าน เธอรู้สึกผิดมาตลอดที่ทำตัวไ่ม่น่ารักไม่เชื่อฟังท่านทั้งๆที่ท่านหวังดีกับเธอตลอด ป้าที่กำลังดูรอยไฟไหม้ที่นิ้วหลานสาวพอเงยหน้าเห็นเด็กน้อยตาแดงแล้วน้ำตาไหลก็หลงคิดว่าหลานสาวคงใจเสียเลยกอดแล้วปลอยใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน